Koty norweskie - opis rasy

Koty norweskie leśne to jedna z nielicznych już pierwotnych ras kotów. Oryginalna, norweska nazwa tej rasy to norsk skogkatt. Koty rasy norweskiej posiadają szereg cech, które stanowią o ich unikatowości i wyjątkowości.

Charakter

Koty norweskie są łagodne, cierpliwe i dobrze żyją z dziećmi, ale - jak każdy kot - nie będą tolerować ciągnięcia za ogon oraz ciągłej zabawy, czasem wolą się zdrzemnąć. Lubią wpinać się jak najwyżej, ale chętnie zajrzą pod kanapę. Są bardzo ciekawskie i mają silny instynkt łowcy, dlatego nie wolno zostawiać ich przy otwartym oknie, bo wyskoczą za przelatującym ptakiem.

Często spotykana jest opinia, że koty norweskie wolą siedzieć obok człowieka, niż na jego kolanach, ale nie jest to regułą. Wiele zależy od indywidualności kota oraz atmosfery, w jakiej został wychowany. Niektóre z norwegów w naszej hodowli, nawet dorosłe, uwielbiają spędzanie czasu na kolanach, podczas gdy ich człowiek pracuje na komputerze (pracuje, ha ha!). Niektóre lubią też wślizgnąć się pod kołdrę i towarzyszyć człowiekowi podczas zasypiania.

Futro

Norwegi należą do kategorii kotów półdługowłosych co oznacza, że ich sierść składa się z dwóch warstw. Przy samym ciele znajduje się mięciutki i niezbyt długi podszerstek zapewniający kotu ciepło przy skórze. Zewnętrzna warstwa sierści, którą bezpośrednio widać na kocie, to włos okrywowy, długi i wodoodporny. Wygląd futra kota leśnego podlega wahaniom sezonowym i choć możnaby się spodziewać, że kocia sierść będzie bardziej obfita w zimie i przerzedzona w lecie, to nierzadko bywa odwrotnie. U kotów żyjących w domach niekiedy cykl się odwraca i norweg zadaje szyku niezwykle gęstym futrem w środku lata.

Kot norweski w pełnej krasie swojego futra powinien mieć kryzę wokół głowy, zaś sierść na jego tylnych łapach powinna przypominać spodenki, zwane też portkami.

Oczy

Oczy kota norweskiego to jeden z jego głównych atutów, zaraz po imponującej sierści. Powinny być duże, owalne i lekko skośne nadając kotu nieco dziki i czujny wygląd. Możliwe są wszystkie kolory oczu, niezależnie od umaszczenia kota.

Uszy

Uszy u norwega są duże i dość szeroko rozstawione (kot norweski nie może przypominać doga z czasów, gdy dogom formowano jeszcze spiczaste uszy). Na końcach uszu znajdują się tak zwane tufki, czyli kępki sztywnej sierści przypominające nieco kitki u rysia euroazjatyckiego. U kociąt norweskich uszy mogą być blisko siebie, dopiero w miarę dojrzewania kota powinny się od siebie oddalić.

Głowa i pyszczek

Dla niektórych hodowców kot lesny norweski składa się głównie z profilu. Gdyby Kot z Cheshire był norwegiem, sławny stałby się jego profil, a nie uśmiech. Tak się jednak złożyło, że jest kotem brytyjskim. Profil to jedna z częściej wymienianych i ocenianych cech kotów leśnych. Idealny nos norwega widziany z boku powinien tworzyć prostą linię bez załamania nazywanego stopem, przechodząc płynnie w lekko zaokrąglone czoło.

Drugą, istotną cechą, która odróżnia kota norweskiego od pozornie podobnych ras, jest kształt pyszczka widzianego en face. W przeciwieństwie do kotów rasy Maine Coon (czasem spotyka się błędną pisownię Main Coon), głowa kota norweskiego powinna tworzyć trójkąt równoboczny. Elementem, który najczęściej zaburza idealny trójkąt jest zbyt wydatna górna szczęka tworząca tzw. pinch, u kotów z Norwegii bardzo niepożądany.

Łapy

Grube i silne. Kot norweski nie może być zbyt elegancki, to jednak jest kot leśny. Chociaż na wystawie nie powinien wyglądać, jakby właśnie wyszedł z lasu.

Ogon

Długi, jak najdłuższy. Idealny, norweski ogon sięga aż do łopatek i jest pokryty pięknym, długim włosem. U młodszych norwegów, do pierwszego roku życia, ogony są szczególnie puchate.

Wielkość

Koty z Północy są duże i ciężkie - ale nie grube. Rozmiarem ustępują tylko kotom Maine Coon, choć w nieznacznym stopniu. Kocury mogą ważyć nawet dziewięć kilogramów. Kotki są nieco mniejsze, ważą co najwyżej jedyne sześć kilogramów. Za wagą idzie rozmiar, są to koty wyraźnie większe od popularnych dachowców.

Kolory

Dopuszczalne jest prawie dowolne umaszczenie kotów norweskich. W prawie zawierają się barwy charakterystyczne dla ras orientalnych, jak np. lila oraz typowo orientalne znaczenia, które u leśnych kotów norweskich nie sa dopuszczalne. Nie istnieją też koty norweskie ze znaczeniami typu point, ale kto wie, co tej rasie przyniesie przyszłość. Istnieją za to kolory, które występują tylko i wyłącznie u kotów norweskich - jest to umaszczenie bursztynowe.

Ciekawostki

Koty norweskie leśne, jako jedyna rasa kotów, potrafią zejść z drzewa głową w dół. Również z drapaka, jeżeli zajdzie taka potrzeba.